 |
|
Komenda Powiatowa Policji :: Prewencja
|
|
|
PREWENCJA
SZANOWNI PAŃSTWO
Poczucie bezpieczeństwa jest jedną z fundamentalnych potrzeb każdego człowieka. Należy mieć jednak świadomość, że żadna instytucja powołana do zapewnienia bezpieczeństwa nie może w pełni zaspokoić tej potrzeby w oderwaniu od obywatela, przedsiębiorstwa lub organizacji społecznej. Partnerstwo to powinno jednak dotyczyć także podziału obowiązków i odpowiedzialności za stan rzeczywistości, w której funkcjonujemy. Uwzględniając analizę ryzyka i zagrożeń na terenie naszego powiatu, zwracamy się z uprzejmą prośbą o wcielenie w życie działań, mających na celu zapobieganie niepożądanym zjawiskom. Przedstawiciele naszych instytucji, a w szczególności dzielnicowi, służą przecież pomocą nie tylko w sytuacjach już zaistniałego zagrożenia. Zawsze i chętnie będziemy dzielić się z Państwem naszym doświadczeniem i radą. Żywimy nadzieję, że wspólnie wypracowane rozwiązania będą najskuteczniejsze w walce z przestępczością.
Na szczególne zainteresowanie zasługuje problematyka kradzieży z włamaniem. Każdy odpowiedzialny mieszkaniec naszego powiatu, powinien czuć obowiązek sygnalizowania o niepokojących zjawiskach, zaistniałych w jego miejscu zamieszkania. Postawa taka, będzie umożliwiała stosownym służbom na szybką i skuteczną reakcję. Każdej osobie, zgłaszającej informację pod bezpłatnym numerem telefonu 997 lub 112, gwarantujemy anonimowość. Aby uniknąć zagrożenia, a co za tym idzie, minimalizować ryzyko poniesionych strat finansowych i materialnych, warto również rozważyć możliwość wyboru jednej z form skutecznej ochrony jak np.:
· montaż systemu alarmowego,
· zwrócenie się o pomoc /usługi/ do fachowej firmy ochrony mienia,
· instalacja patentowych zamków posiadających atesty,
· montaż monitoringu wizyjnego,
· doświetlenie zagrożonego terenu bądź obiektu,
· poznanie się i współdziałanie z sąsiadami, którzy czujnym okiem będą strzegli naszego dobytku.
Wyrażamy przekonanie, że nasze wspólne działanie przyniesie oczekiwane i wymierne rezultaty, zapewniając nam upragnione poczucie bezpieczeństwa i spokoju.
KOMENDANT POWIATOWY POLCJI STAROSTA ŻUROMIŃSKI
w Żurominie
mł. insp. mgr Wiesław Guziński mgr Janusz Welenc
|
|
|
|
|
|
Naczelnik Wydziału
podinsp. Eugeniusz Ogonowski
tel. 6571221
Uprzejmie informuję,
że od dnia 1 czerwca 2010 do 30 września 2010 roku będzie funkcjonował telefon bezpieczeństwa dla turystów zagranicznych.
Zostały uruchomione dwa numery telefonów 0 800 200 300 oraz 0 608 599 999, za pośrednictwem których w tym okresie w godzinach 10.00 – 22.00 operatorzy pomagać będą cudzoziemcom w sprawnym procesie przekazywania informacji o niepokojących zjawiskach, jak również udzielanie im niezbędnej pomocy, gwarantującej poczucie bezpieczeństwa podczas wypoczynku na terenie Polski.
Nadrzędną ideą funkcjonowania telefonu bezpieczeństwa dla turystów zagranicznych jest wzrost poczucia bezpieczeństwa cudzoziemców przebywających na terenie Polski w okresie wakacyjnym. Jego funkcjonowanie to także realizacja konkretnych działań niwelujących zagrożenia i niosące pomoc.
Akcja jest realizowana cyklicznie od 2002 roku i stanowi odpowiedź naszego kraju na otwarcie unijnych granic oraz jest wyrazem troski o bezpieczeństwo turystów zagranicznych, których obecność w okresie wakacyjnym jest wzmożona.
Oficer Prasowy
Komendanta Powiatowego Policji
w Żurominie sierż. szt. mgr Zbigniew Rzymkowski
Policjanci na powodzi w Płocku

W dniu 20 maja 2010 roku na terenie miasta Żuromina zostały znalezione pieniądze. Osoba, która zgubiła pieniądze proszona jest o zgłoszenie się do Komendy Powiatowej Policji w Żurominie, do pokoju 32.
Oficer Prasowy
Komendanta Powiatowego Policji
w Żurominie sierż. szt. mgr Zbigniew Rzymkowski
Bezpieczeństwo pieszych - ruszyła kampania „Piesi” – Użyj wyobraźni
Piesi są najmniej chronionymi uczestnikami ruchu drogowego i niejednokrotnie stają się ofiarami tragicznych wypadków.
Można się o tym przekonać przeglądając policyjne statystyki, ponad 35 procent ofiar zabitych w wypadkach to piesi.
Zagrożenie pieszych na drogach w Polsce jest nawet kilkakrotnie wyższe niż w innych krajach. Każdego roku około 16 tysięcy pieszych ulega wypadkom drogowym (32,1proc. ogółu), w których ginie blisko 2 tysiące osób (35,2 proc. ogółu zabitych), a ponad 15 tysięcy odnosi obrażenia ciała (24 proc. ogółu).
Niepokojące jest, że bardzo dużo potrąceń ma miejsce na przejściach dla pieszych (w 2007 roku 28,5 proc.).
Wychodząc naprzeciw zdiagnozowanym zagrożeniom dotyczącym tej kategorii uczestników ruchu, Biuro Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji podjęło decyzję o zainicjowaniu kampanii profilaktyczno-edukacyjnej pn. „Piesi”.
Inicjatywa podjęcia działań zmierzających do polepszenia bezpieczeństwa pieszych spotkała się z szerokim odzewem innych instytucji i organizacji społecznych, co pozwoliło zawiązać koalicję na rzecz bezpieczeństwa pieszych.
Celem działań jest dążenie do zmniejszenia liczby potrąceń pieszych przez kierujących pojazdami, a także podniesienie świadomości osób pieszych na temat zagrożeń z jakimi mogą spotkać się na drodze.
W czasie złej widoczności, gdy pieszy ma na sobie ubranie w spokojnych szaro-czarnych kolorach i nie posiada na wierzchniej odzieży elementów odblaskowych, kierowca dostrzega go z dużym opóźnieniem.
Pamiętajmy, że w ciemnościach pieszy widzi reflektory samochodu nawet z odległości kilku kilometrów, ale kierowca dostrzeże go dopiero, gdy zauważy sylwetkę człowieka w zasięgu świateł samochodu. Po ciemku, bez elementów odblaskowych, jesteśmy widoczni w światłach mijania z odległości zaledwie 20 – 30 metrów.
Jeśli kierowca jedzie prędkością 90 km / godz., to pokonuje 25 metrów drogi w ciągu jednej sekundy i nie ma szans na jakąkolwiek reakcję gdy zauważy na swojej drodze pieszego.
Jeśli jednak pieszy wyposażony jest w element odblaskowy, odbijający światła samochodu, kierowca spostrzeże go już z odległości 130 -150 metrów, czyli około pięciu razy szybciej ! To może uratować pieszemu życie.
Powszechne stosowanie elementów odblaskowych w różnej formie - zawieszki, opaski, kamizelki, jaskrawe parasolki i.in., spowoduje, że szansa pieszego na uniknięcie potrącenia w warunkach złej widoczności znacznie wzrośnie, nawet jeśli popełni on błąd np. będzie się poruszał niewłaściwą stroną jezdni.
Prawidłowo noszone odblaski powinny być umieszczone w takim miejscu, aby znalazły się w polu działania świateł samochodowych i były zauważalne dla kierujących nadjeżdżających z obu kierunków (z tylu i z przodu).
Prawo o ruchu drogowym stanowi, że dziecko w wieku do 15 lat, poruszające się po drodze, po zmierzchu, poza obszarem zabudowanym, jest zobowiązane używać elementów odblaskowych w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu. Do tego zapisu nikogo nie trzeba przekonywać, warto jednak namówić dzieci, aby nosiły „odblaski”, nawet jeśli przepisy tego nie wymagają, czyli najlepiej przez całą jesień, zimę i wczesną wiosnę, zarówno w dzień jak i po zmierzchu.
Nie tylko poza obszarem zabudowanym ale wszędzie gdzie się poruszają. Zwyczaj ten powinien dotyczyć wszystkich pieszych niezależnie od wieku i obowiązujących przepisów prawa.
Podstawową regułą bezpieczeństwa jest zasada „widzieć i być widocznym”.
Oficer Prasowy
Komendanta Powiatowego Policji
w Żurominie sierż. szt. mgr Zbigniew Rzymkowski
Informacja prasowa
Nowe wcielenie Telefonu Zaufania - profesjonalnie, bezpłatnie, dla każdego.
Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego uruchamia dzisiaj pierwszą bezpłatną, ogólnopolską Poradnię Telefoniczną 116123 dla osób przeżywających kryzys emocjonalny.
Od poniedziałku do piątku w godzinach od 14.00 do 22.00 pod bezpłatnym numerem telefonu 116 123 dyżurować będą specjaliści Instytutu Psychologii Zdrowia PTP, udzielając wsparcia i pomocy psychologicznej osobom potrzebującym.
Działalność Poradni Telefonicznej 116 123 będzie obejmowała następujące formy pomocy dla osób doświadczających kryzysu osobistego:
- Prowadzenie telefonicznych konsultacji dla osób potrzebujących wsparcia w sytuacjach kryzysowych
- Rozwijanie i udostępnianie systemu skierowania osób korzystających z pomocy telefonicznej do lokalnie działających specjalistów i instytucji wspierających w celu kontynuacji pomocy
- Prowadzenie internetowych działań informacyjnych i edukacyjnych wspierających interwencje kryzysowe
Europejskie standardy
Zgodnie z Decyzją Komisji Europejskiej z dnia 15 lutego 2007 roku w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na "116" na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym (notyfikowana, jako dokument nr C(2007) 249) numer 116 123 został zarezerwowany dla telefonu zaufania służącemu wsparciu emocjonalnemu osób dorosłych.
Instytut Psychologii Zdrowia przyjął kilkuletni program wdrażania usługi 116 123 w Polsce. Działalność Poradni rozpoczyna od 8-godzinnej dostępności (w godzinach 14.00 - 22.00) 5 dni w tygodniu. W dalszym etapie, po zebraniu doświadczeń i zbudowaniu koalicji oraz zaplecza finansowego planuje zwiększyć dostępność do 24 godzin na dobę, przez 7 dni w tygodniu. Etap ten poprzedzi ewaluacja jakości pracy, a także monitoring potrzeb (liczba prób połączenia się z numerem podczas zajętej linii).
116 123 - zadzwoń, zaufaj
Połączenia z konsultantem Poradni 116 123 są bezpłatne - niezależnie od tego z jakiej sieci klient się tączy. Można się do nas dodzwonić z każdego miejsca w Polsce, zarówno z telefonu stacjonarnego jak i komórkowego.Czas rozmowy z konsultantem jest nieograniczony. Osoby dzwoniące mają prawo do zachowania anonimowości. Usługi Poradni Telefonicznej 116123 dostępne są dla każdego, kto potrzebuje wsparcia i pomocy psychologicznej. Każda osoba dzwoniąca jest traktowana w taki sam sposób bez względu na płeć, rasę, religię, wykształcenie, orientację seksualną czy pochodzenie.
Grupa numerów 116 (czyli 116 000 - numer interwencyjny w sprawie zaginionych dzieci, 116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, 116 123 - telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych), to grupa ogólnoeuropejskich bezpłatnych linii telefonicznych o charakterze społecznym stworzonych z inicjatywy Komisji Europejskiej. Decyzja Komisji zobowiązuje państwa członkowskie do udostępnienia numerów 116, chociaż nie nakazuje przydzielania tych numerów usługodawcom i zapewnienia świadczenia usług. Do tej poryw Polsce uruchomiono dwa projekty „116": 116111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundacje Dzieci Niczyje oraz 116 000 -telefon w sprawie zaginionego dziecka prowadzony przez Fundację Itaka.
Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego od ponad 25 lat prowadzi działalność terapeutyczną, interwencyjną, badawczą, szkoleniową i wydawniczą. Zatrudnia kilkudziesięciu psychologów, terapeutów, konsultantów z zakresu przemocy w rodzinie oraz posiada prowadzoną systematycznie od kilku lat bazę danych placówek terapeutycznych i miejsc pomocowych na terenie całej Polski. W skład Instytutu wchodzą m.in. Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia", Ośrodek Psychoterapii i Promocji Zdrowia „Ogród" oraz specjalistyczne szkolenia dla profesjonalistów z zakresu terapii uzależnień, interwencji kryzysowej i przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Instytut Psychologii Zdrowia od 1998 roku jest wydawcą dwumiesięcznika „Niebieska Linia" poświęconego problematyce przemocy interpersonalnej.
Platformę technologiczną oraz obsługę techniczną numeru bezpłatnie udostępniła Netia S.A.
Uwagi do rowerzystów
Rowerzysta powinien pamiętać, że:
· Na przejściu dla pieszych kierowca spodziewa się obiektu poruszającego się z prędkością pieszego. wjeżdżając na rowerze na przejście dla pieszych nie tylko łamiemy przepisy ale narażamy się na to, że kierowca nas w porę nie zauważy.
· Oświetlenie, to nie tylko obowiązkowe wyposażenie roweru, to także szansa, że zostaniemy dostrzeżeni przez kierowcę odpowiednio wcześnie a nie wtedy, gdy jest za późno na hamowanie.
· Nie należy bezgranicznie wierzyć w posiadanie pierwszeństwa przejazdu. Lepiej zachować rozwagę przy przejeżdżaniu przez przejazd dla rowerzystów niż narazić się na obrażenia ciała w kontakcie z pojazdem.
· Rowerzysta może korzystać z pobocza lub jezdni tylko w razie braku drogi dla rowerów lub rowerów i pieszych.
· Kask, mimo że nie jest obowiązkowy, znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo urazu podczas kolizji lub upadku z roweru. Myśleć trzeba przed zdarzeniem. Później już może nie być czym.
Czasem warto, a nawet trzeba zrezygnować z jazdy rowerem. Jeśli nie musisz
· nie ryzykuj jazdy po bardzo ruchliwej jezdni, nie wsiadaj także na rower podczas złej widoczności – w czasie mgły, deszczu czy o zmierzchu na źle oświetlonej drodze. W takich warunkach łatwo o wypadek.
Poza tym, każdy rowerzysta powinien pamiętać, że:
· rowerzysta jadący drogą przeznaczoną dla rowerzystów i pieszych jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym;
· korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone wyjątkowo, gdy:
· opiekuje się on osobą w wieku do 10 lat kierującą rowerem;
· szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów dozwolony jest z prędkością większą niż 60 km/h, wynosi co najmniej 2 metry i brak jest wydzielonej drogi dla rowerów;
· kierujący rowerem korzystając z chodnika lub drogi dla pieszych jest obowiązany jechać powoli, zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym;
· przewozić pasażera na specjalnym siodełku oraz kierować rowerem wieloosobowym może tylko osoba, która ukończyła 17 lat;
· kierujący rowerem może jechać lewą stroną jezdni, jeśli opiekuje się on osobą kierującą rowerem w wieku do lat 10 oraz pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającym pojazdom;
Kierującemu rowerem lub motorowerem zabrania się:
· jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu,
· jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub podnóżkach,
· czepiania się pojazdów.
Rowerzysto pamiętaj o powyższych zaleceniach.
· nie ryzykuj jazdy po bardzo ruchliwej jezdni, nie wsiadaj także na rower podczas złej widoczności – w czasie mgły, deszczu czy o zmierzchu na źle oświetlonej drodze. W takich warunkach łatwo o wypadek.
Poza tym, każdy rowerzysta powinien pamiętać, że:
· rowerzysta jadący drogą przeznaczoną dla rowerzystów i pieszych jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym;
· korzystanie z chodnika lub drogi dla pieszych przez kierującego rowerem jest dozwolone wyjątkowo, gdy:
· opiekuje się on osobą w wieku do 10 lat kierującą rowerem;
· szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów dozwolony jest z prędkością większą niż 60 km/h, wynosi co najmniej 2 metry i brak jest wydzielonej drogi dla rowerów;
· kierujący rowerem korzystając z chodnika lub drogi dla pieszych jest obowiązany jechać powoli, zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym;
· przewozić pasażera na specjalnym siodełku oraz kierować rowerem wieloosobowym może tylko osoba, która ukończyła 17 lat;
· kierujący rowerem może jechać lewą stroną jezdni, jeśli opiekuje się on osobą kierującą rowerem w wieku do lat 10 oraz pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającym pojazdom;
Kierującemu rowerem lub motorowerem zabrania się:
· jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu,
· jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub podnóżkach,
· czepiania się pojazdów.
Rowerzysto pamiętaj o powyższych zaleceniach.
Oficer Prasowy
Komendanta Powiatowego Policji
w Żurominie sierż. szt. mgr Zbigniew Rzymkowski
Gdy Twoje dziecko będzie zeznawać w sądzie
Co powinnaś/powinieneś wiedzieć:
1. Nawet jeśli Twoje dziecko już opowiadało o danym zdarzeniu (policjantowi, psychologowi), być może będzie musiało zeznawać w sądzie. Rodzice nie mogą sprzeciwić się przesłuchaniu dziecka przez sąd. Możesz jednak:
Ø Wnieść o przesłuchanie dziecka poza budynkiem sądu. Dziecko może złożyć zeznania w tzw. przyjaznym pokoju przesłuchań, czyli miejscu, które jest specjalnie stworzone dla przesłuchań dzieci Jeżeli w Twoim mieście nie ma takiego pokoju, możesz wnosić o przesłuchanie dziecka w innym miejscu, które jest dla niego przyjazne. Ostatecznie o miejscu przesłuchania zadecyduje jednak sąd.
Ø Wnieść o to, by dziecko nie zeznawało w obecności oskarżonego (gdy np. boi się go, jego obecność jest dla dziecka stresująca i mogłaby wpłynąć na zeznania).
Ø Być obecny przy przesłuchaniu Twojego dziecka.
2. W przypadku, gdy Twoje dziecko nie ukończyło 15 roku życia i ma zeznawać w sprawie przestępstw popełnionych z użyciem przemocy lub groźby użycia przemocy, a także w sprawach przestępstw przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, może być przesłuchane jednorazowo, z udziałem biegłego psychologa. Możesz wnosić o przesłuchanie Twojego dziecka w takich warunkach. Decyzja, w jakim trybie zostanie przesłuchane Twoje dziecko, zależeć będzie od sądu.
3. Twoje dziecko może odmówić składania zeznań, jeżeli oskarżonym jest osoba najbliższa (patrz słownik). Może też powiedzieć, że nie odpowie na pytanie, jeżeli boi się, że przez tą odpowiedź ktoś z najbliższych zostanie narażony na odpowiedzialność karną. O tym prawie sąd poinformuje Twoje dziecko jeszcze przed złożeniem zeznań. Warto porozmawiać wcześniej ze swoim dzieckiem, czy chce z tej możliwości skorzystać. Możesz też prosić o radę psychologa (np. w poradni psychologiczno-pedagogicznej w Twoim mieście).
Co możesz zrobić: Zarówno bycie świadkiem przestępstwa jak i samo zeznawanie w sądzie jest poważnym przeżyciem dla Twojego dziecka. Dlatego tak ważne jest, żebyś:
Ø Wytłumaczyła/wytłumaczył dziecku, że postąpi słusznie mówiąc prokuratorowi lub sędziemu prawdę.
Ø Wyjaśniła/wyjaśnił mu, nie ma nic złego w tym, że o czymś zapomniał czy nie zna odpowiedzi na pytanie sędziego.
Ø Wysłuchała/wysłuchał swojego dziecka, być może boi się wystąpienia w sądzie. Postaraj się wyjaśnić mu, że dzięki świadkom można ustalić, co się zdarzyło i ukarać ludzi, którzy zrobili coś złego. Opowiedz dziecku, jak będzie wyglądać przesłuchanie, że zadawać pytania będzie sędzia, a może prokurator i obrońca. Żeby oswoić małego świadka z sądem, możecie wspólnie wybrać się tam kilka dni wcześniej.
Ø Zawiadomić sąd o stanie psychicznym czy problemach zdrowotnych swojego dziecka, o lekach, które będzie musiało przyjąć w trakcie rozprawy.
Ø Być przy swoim dziecku. Porozmawiaj z nim, czy chciałoby byś była/był obecny na sali, gdy będzie zeznawać. Ważne, by miało w Tobie oparcie.
Ø Skontaktować się z opiekunem dziecka - ofiary przestępstwa, który pomoże Tobie i dziecku przejść tę trudną sytuację, towarzysząc Wam od momentu rozpoczęcia procedur prawnych - czyli zgłoszenia zawiadomienia o przestępstwie do ich zakończenia - czyli wydania wyroku.
Gdy Twoje dziecko jest ofiarą przestępstwa
Co powinnaś/ powinieneś wiedzieć:
1. Jeżeli Twoje dziecko jest ofiarą przestępstwa, przysługuje mu status pokrzywdzonego (patrz słownik podstawowych pojęć). Ty, jako jego przedstawiciel ustawowy, realizujesz wszystkie przysługujące mu w postępowaniu prawa. Przede wszystkim możesz złożyć do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.
2. Gdy Twoje dziecko, które nie ukończyło jeszcze 15 lat, jest pokrzywdzonym i ma zeznawać w sprawie o przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności lub w sprawach o przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece (patrz słownik podstawowych pojęć), przysługują mu szczególne uprawnienia:
Ø Przede wszystkim, takiego świadka można przesłuchać tylko raz. Wyjątkowo, tzn. gdy zostaną ujawnione nowe fakty dotyczące przestępstwa lub gdy podczas pierwszego przesłuchania dziecka oskarżony nie miał obrońcy, sąd może zdecydować, że potrzebne jest jeszcze jedno przesłuchanie.
Ø Na takim przesłuchaniu zawsze obecni są sędzia i biegły psycholog. Mogą być także obecni prokurator i obrońca oskarżonego.
Ø Z przesłuchania sporządzony zostanie protokół. Dzięki temu Twoje dziecko nie będzie musiało występować jako świadek na rozprawie. Protokół zostanie odczytany zamiast bezpośrednich zeznań dziecka.
3. Jeżeli Twoje dziecko jest ofiarą innego niż ww. przestępstwa lub ma więcej niż 15 lat, możesz wnosić o przesłuchanie go przez sąd. Decyzja, czy takie przesłuchanie nastąpi, należy do sądu.
4. Zanim sprawa trafi do sądu, czyli w fazie postępowania przygotowawczego przysługuje Ci m.in. prawo do:
Ø Przeglądania akt sprawy.
Ø Zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub umorzeniu tego postępowania Zanim złożysz zażalenie masz prawo przejrzenia akt sprawy.
Ø Składania wniosków dowodowych, np. o przesłuchanie konkretnego świadka czy zapoznanie się z dokumentem przez sąd. Gdy złożyłaś/złożyłeś wniosek o przeprowadzenie czynności dowodowej, masz prawo wziąć w niej udział.
Ø Wzięcia udziału w innych czynnościach dowodowych (o które sam nie wnioskowałaś/wnioskowałeś), o ile tego zażądasz.
5. Kiedy akt oskarżenia trafi do sądu, czyli już w postępowaniu sądowym, szerokie uprawnienia będą Ci przysługiwały tylko, jeśli wystąpisz w sprawie jako oskarżyciel posiłkowy (patrz słownik). Nie jest to nic trudnego, ani wymagającego specjalnej wiedzy. Dzięki temu możesz zapewnić swojemu dziecku lepszą ochronę. Żeby stać się oskarżycielem posiłkowym, musisz tylko złożyć oświadczenie. Najlepiej zastanowić się nad tym już wcześniej, bo po rozpoczęciu przewodu sądowego (czyli po rozpoczęciu pierwszej rozprawy) nie będziesz mogła/mógł skorzystać z tego uprawnienia. Dzięki wystąpieniu w sprawie jako oskarżyciel posiłkowy, zyskujesz prawo do:
Ø Dostępu do akt sprawy.
Ø Wnoszenia wniosków dowodowych.
Ø Wypowiadania się co do każdej kwestii, która podlega rozstrzygnięciu (czyli np. co do faktów, na które powołuje się oskarżony).
Ø Zaskarżenia wyroku. Aby zaskarżyć wyrok musisz najpierw złożyć wniosek o uzasadnienie.
6 Jeżeli decyzją sądu Twoje dziecko ma być przesłuchane na sali rozpraw, możesz wnosić o wyłączenie jawności na czas przesłuchania dziecka i o zarządzenie opuszczenia sali przez oskarżonego.
Co możesz zrobić:
Ø Wytłumaczyć dziecku, że nie jest odpowiedzialne za to, co się stało.
Ø Zadbać, by w trakcie postępowania dziecko nie spotkało sie z oskarżonym.
Ø Możesz porozmawiać o tym z prokuratorem, który prowadzi sprawę. Dysponuje on różnymi środkami, które mogą w tym pomóc (dozór Policji, tymczasowe aresztowanie).
Ø Skorzystać z programu „Opiekun dziecka-ofiary przestępstwa”.
Ø Skorzystać z pomocy instytucji niosących pomoc dzieciom-ofiarom przestępstw i ich rodzinom.
|
|
|
|
|
|
Pilnuj swojego drinka
Coraz częściej w polskich klubach i dyskotekach pojawiają się substancje, które wykorzystywane są do odurzenia upatrzonej wcześniej osoby i dokonania na niej gwałtu, kradzieży bądź innego przestępstwa.
Kampania ma zachęcać młodych ludzi do bezpiecznej zabawy w klubach i na dyskotekach. Policjanci i autorzy kampanii ostrzegają i informują młodych ludzi o groźnej substancji o potocznej nazwie „pigułka gwałtu i rozboju” oraz wskazują sposoby przeciwdziałania temu niebezpieczeństwu.
Dla wzmocnienia przekazu informacyjnego w Internecie na stronie www.pilnujdrinka.pl zamieszczono kompleksową informację o groźnych substancjach, ich działaniu, jak ich unikać i co robić, gdy padnie się ofiarą przestępstwa.
Gdy ruszasz na nocną wędrówkę po klubach i dyskotekach, bądź czujna. Nie przyjmuj drinków od obcych, pilnuj swojego napoju, bo ktoś może Ci do niego podrzucić pigułkę gwałtu. To kluczowe reguły bezpiecznej zabawy - radzą organizatorzy rozpoczętej właśnie ogólnopolskiej kampanii „Pilnuj drinka”
Przed skutkami nieświadomego zażycia tzw. pigułki gwałtu ostrzegają Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii. Obezwładniający środek GHB nie ma barwy, nie zmienia smaku i zapachu napoju. Po jego spożyciu ofiara całkowicie traci kontrolę nad sobą. „Może zostać wyprowadzona z lokalu, zgwałcona, pobita czy okradziona”.
Środek znany jest w postaci płynu, proszku, tabletek lub granulatu. Mała ilość wywołuje stan zbliżony do upojenia alkoholowego, osłabia czujność, zwiększa uległość. Działa błyskawicznie.
„Większa dawka zaś prowadzi do oszołomienia i zawrotów głowy. Powoduje zanik pamięci, ale nie przytomności” – tłumaczy Danuta Muszyńska z Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii.
Podanie pigułek gwałtu trudno udowodnić, bo ofiara nic nie pamięta. Narkotyk trudno też wykryć. „We krwi pozostaje tylko kilka godzin, w moczu - do dwunastu” A problem w Polsce istnieje. Pomysłodawcy akcji „Pilnuj drinka” chcą uświadamiać zagrożenia oraz promować bezpieczną zabawę.
NIEBIESKA KARTA
Podczas interwencji przeprowadzonych przez policjantów, gdzie stwierdzona jest przemoc domowa, powinna zostać sporządzona NIEBIESKA KARTA.
Niebieska Karta jest notatką urzędową, sporządzaną przez policjantów na miejscu interwencji, a gdy nie ma możliwości jej wypełnienia – na terenie komendy lub posterunku.
Dokument ten jest wypełniany tylko, gdy interweniujący stwierdza, że: - zajście ma znamiona przemocy tj. gdy sprawca użył siły, władzy wobec bliskich; - sytuacja konfliktowa w rodzinie grozi wystąpieniem przemocy.
Do czego służy Niebieska Karta:
1. Ułatwia policjantom zapis sytuacji w miejscu zdarzenia wraz z podjętymi czynnościami; 2. Dostarcza ofiarom przemocy informacji prawnej oraz informacji o możliwości dalszego szukania pomocy; 3. Motywowanie ofiar przemocy do żądania ochrony swoich praw; 4. Ułatwienie zebrania ofierze wszystkich informacji dotyczących przestępstwa znęcania, które w dużej mierze będą niezbędne do prowadzenia postępowania; 5. Ułatwienie sporządzenia przez ofiarę pisemnej prośby o pomoc, której następstwem może być poinformowanie odpowiednich służb zobligowanych do niesienia pomocy; 6. Ułatwienie dzielnicowemu prowadzenia dalszych działań wobec rodziny, w której wystąpiła przemoc domowa jak również usprawnienie współpracy pomiędzy policja a innymi służbami i instytucjami; 7. Wykorzystanie dokumentacji przez policjantów z Sekcji Dochodzeniowej i prokuratorów w czasie prowadzenia śledztwa i przy kierowaniu sprawy do Sądu; 8. Wykorzystanie dokumentacji przez policjantów zajmujących się problematyką nieletnich w sytuacji, gdy w domu dotkniętym przemocą znajdują się małoletnie dzieci; 9. Rozpoznanie zjawiska przemocy domowej, skali zagrożenia na terenie powiatu oraz podejmowania działań profilaktycznych w stosunku do środowisk zagrożonych.
Alkohol wrogiem rodziny
Brakuje miłości, zaufania, poczucia bezpieczeństwa, a także pieniędzy. W domu jest nerwowo, rodzina przeżywa lęk, zagrożenie, gniew i wstyd.
Dzieci, które wychowują się w rodzinach, w których ktoś nadużywa alkoholu, żyją w strachu, cierpią i uczą się, jak sobie radzić w tej sytuacji. Często są ofiarami przemocy fizycznej i psychicznej.
Wiele dzieci stara się ukrywać picie rodziców: wstydzą się, czują się gorsze, ale starają się bronić swojej rodziny. Czują się samotne, ale za wszelką cenę chcą poradzić sobie ze swoja rozpaczą. Zauważają, że nie mogą polegać na rodzicu, więc przestają ufać innym ludziom.
Niektóre dzieci biorą na siebie odpowiedzialność za problemy rodziny i przejmują obowiązki dorosłych: opiekują się rodzeństwem, organizują jedzenie. Szybko stają się dorosłe, ale nie potrafią się bawić i są smutne. Inne dzieci starają się dostosować do sytuacji, a to powoduje złe zachowania, agresję, zaniedbywanie szkoły, konflikty z prawem.
Zbyt mało ludzi w Polsce reaguje na krzywdę dzieci w rodzinach alkoholowych i staje w ich obronie. Nie można pozostać na ten problem obojętnym – dziecko ma prawo do godnego życia.
Z przyczyny zażywania narkotyków przez dzieci, można i należy wyciągnąć pewne wnioski:
- Gdzie dzieci biorą narkotyki?
Szczególnie groźne są miejsca rozrywki, wypoczynku i rekreacji młodzieży: puby, kawiarnie młodzieżowe, dyskoteki, koncerty, imprezy (prywatki) w domach.
Należy zwrócić uwagę, z kim i gdzie dziecko spędza wolny czas, Można odwiedzić te miejsca, zobaczyć, jak bawi się młodzież, a w przypadku podejrzeń zabronić uczestnictwa w imprezie i powiadomić odpowiednie służby.
Pamiętajmy, że posiadanie i używanie narkotyków jest prawnie zabronione, Brak reakcji oznacza przyzwolenie na przestępstwo prowadzące do licznych rodzinnych tragedii.
2. Kiedy dzieci biorą narkotyki?
Okresami najbardziej sprzyjającymi inicjacji narkotykowej są ferie i wakacje. W tym czasie wielu młodych ludzi uważa się za bardziej wolnych, pozbawionych kontroli rodziców, gotowych zrobić coś więcej, zaryzykować, przeżyć coś niesamowitego. Taki stan wykorzystują dilerzy zwiększający swoją aktywność przy koloniach, obozach czy namiotowiskach.
Koniecznie trzeba zadbać o to, by dziecku uczestniczyło w dobrze zorganizowanym wypoczynku, prowadzonym przez doświadczoną kadrę, w bezpiecznym miejscu. W kuratorium oświaty w województwie, w którym ma odbywać się obóz czy kolonia, można się upewnić, czy wypoczynek został zarejestrowany, to znaczy czy spełnia określone warunki.
3. Dlaczego dzieci biorą narkotyki?
BY DOBRZE SIĘ BAWIĆ:
Staraj się wprowadzać dobry nastrój, często żartuj z dzieckiem. Staraj się pokazywać, jak można dobrze się bawić bez alkoholu i używek.
BY NIE CZUĆ SIĘ SAMOTNYM:
Bądź ze swoim dzieckiem, interesuj się jego problemami i rozmawiaj z nim o nich. Staraj się nie sprowadzać całego życia dziecka do obowiązków i nauki. Ucz dziecko, jak nawiązywać kontakty międzyludzkie i zdobywać przyjaciół.
ZA NAMOWĄ RÓWIEŚNIKÓW:
Staraj się dobierać swojemu dziecku odpowiednie towarzystwo, decyduj, z kim spędza
wolny czas wolny, z kim się koleguje.
Z CIEKAWOŚCI:
Organizuj swojemu dziecku wolny czas, dbaj, by miało zainteresowania i by mogło je realizować.
BY RADZIĆ SOBIE ZE STRESEM I NAPIĘCIEM:
Ucz swoje dziecko radzić sobie ze stresem, staraj się ograniczać sytuacje
konfliktowe, unikaj niepotrzebnych kłótni.
BY CZUĆ SIĘ BARDZIEJ PEWNYM SIEBIE:
Doceniaj swoje dziecko, chwal je często, nagradzaj za osiągnięcia, okazuj, że jest dla Ciebie ważne i że je kochasz.
BY ZAPOMNIEĆ 0 PROBLEMACH:
Ucz dziecko rozwiązywać swoje problemy, rozmawiaj o nich i nie bagatelizuj
ich.
BY PRZEŻYĆ COŚ NIESAMOWITEGO:
Pamiętaj, że dzieci mają dużą potrzebę przeżywania silnych wrażeń. Powinny robić to pod kontrolą dorosłych, na zorganizowanych zajęciach, wycieczkach, imprezach sportowych.
PAMIĘTAJCIE TO MY RODZICE JESTEŚMY ODPOWIEDZIALNI ZA NASZE DZIECI
|
|
|
Informację wytworzył(a): KPP Żuromin
Informację dodał(a): Piotr Krawczyk
Ostatnia modyfikacja: 2010-06-24 15:37:42
|
|
|
|
 |